Kitabın başlıca vasfı olarak, Antik Yunan polisinden günümüze uzanan yolda, çocuk ve genç yetiştirmenin kamusal ve insanî önemini ortaya koyarken, fizikî, ahlâkî ve kültürel yönleriyle bir bütün olarak eğitim felsefesi üzerine kaleme alınmış en temel eserlerden biri olması gösterilebilir.
Bu noktada, Rousseau’nun, “Tüm yazdıklarım içinde en iyi eserim” diye takdim ettiği Emile’in 1762’de yayınlandığında lanetlenip, 30 yıl sonra, Fransız Devrimi’nin öncüleri için Fransız milli eğitiminin ilham kaynağı addedildiği dikkate alındığında, Kant’ın eğitim üzerine sarf ettiği sözlerin tarihsel ve toplumsal bağlamı da ortaya çıkar.
18.yüzyılın ortalarından 19.yüzyılın başlarına dek geçen bir ömürlük sürede kıta Avrupası büyük bir doğumun sancılarıyla sarsılmaktadır. Öncesi ve sonrası diye tarihi ikiye ayıran Çifte Devrim (Sanayi ve Fransız Devrimi) büyük bir zihinsel dönüşüme yol açmak üzeredir. Kant’ı büyüten, ya da büyüklüğüne ayrıca değer katan bir unsur da, onun işte bu çağın insanı olmasıdır.
