In januari 1945, in de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog, begint een kleine groep mensen aan de langste reis van hun leven: ze wagen een poging om dwars door de resten van het Derde Rijk te trekken, van Warschau tot aan de Rijn als het moet, om zo de Britse en Amerikaanse linies te bereiken.
Onder hen bevindt zich de achttienjarige Anna Emmerich, dochter van Pruisische aristocraten. Ook haar geliefde is van de partij, de twintigjarige Schotse krijgsgevangene Callum Finella, die vanuit het stalag naar het familiebedrijf werd overgebracht om dwangarbeid te verrichten. En er is een zesentwintigjarige korporaal van de Wehrmacht, die zij kennen als Manfred, maar die in werkelijkheid Uri Singer heet, een Jood uit Duitsland die wist te ontsnappen aan een trein op weg naar Auschwitz.
Tijdens hun tocht naar het westen doorkruisen ze een landschap dat door de oorlog is verwoest. Hun vlucht stelt niet alleen de liefde tussen Anna en Callum op de proef, maar ook hun band met Manfred, als ze het er al levend vanaf brengen.
Zelden werd in een roman zo indringend de kracht en kwetsbaarheid van liefde verweven met de angst en tragedie van oorlog. Met een scherp oog voor de menselijke kant van de geschiedenis weeft Chris Bohjalian een meeslepend verhaal dat een gezicht geeft aan een van de grootste tragedies van de twintigste eeuw, en daarmee uitgroeit tot een roman die generaties lang blijft nazinderen.
