Marnix Niemeijer publiceerde in 1992 de veelgeprezen bundel ‘Tweegebieden’. ‘Opname van opzij’ is zijn tweede bundel. Een ‘kleine’ bundel met gedichten over zijn dochter. Ze zijn verbonden met een periode van opname die noodzakelijk was vanwege langdurige psychoses.
De gedichten vormen een weerslag van ingrijpend psychisch lijden en de impact die dat heeft. Verlies en dreiging gaan hand in hand, niet alleen voor de persoon in kwestie maar ook voor hen daaromheen.
De gedichten zijn ook tekenen van hoop, hoe klein ook. Door het steeds maar weer zoeken van de ander, met geduld en met liefde; door open te staan voor wat onverwacht je pad kruist.
De gedichten hebben kunstenaar Marcel Verbrugge geïnspireerd tot het maken van tekeningen. Tekeningen met een ziel. Twee daarvan hebben hun plek ingenomen in de bundel.
