De Nederlandse kunstjournalist Gala Versluis opent een tentoonstelling in Kortrijk en maakt kennis met de flamboyante arts en mecenas Pé Derkinderen. Een samengeraapt gezelschap gaat met hem op pad voor een ontspannen nazit, maar de avond verloopt heel anders dan gedacht. Door een intense gebeurtenis staat iedereen op scherp. Achteraf blijkt echter dat elke aanwezige het moment anders heeft beleefd; de herinnering is een onbetrouwbare, grillige bondgenoot. Het maakt een precieze reconstructie onmogelijk.
De kunstenaar, de bankier, de gynaecoloog, de galeriehouder, de journalist en de adviseur ervaren ieder de gevolgen van wat zich op deze avond heeft afgespeeld. Hun verhouding tot elkaar, hun ideeën over leven en dood en de rol van kunst kunnen niet hetzelfde blijven.
**** ‘Sacha Bronwasser debuteert overtuigend met een roman als een kunstwerk, dat uitnodigt om van alle kanten bekeken te worden.’ – de Volkskrant
**** ‘Niets is gelogen is een met durf en zelfvertrouwen geschreven, gerijpte en bovenal intrigerende roman. Een boek als een schilderij, waarbij je steeds weer een nieuw detail opvalt als je de tijd neemt er aandachtig naar te kijken.’ – Algemeen Dagblad
‘Een verfrissend en veelbelovend debuut dat lang in je hoofd blijft nasudderen.’ – Zin Magazine
‘Intrigerend romandebuut’ – Het Parool
‘Sacha Bronwasser vindt taal voor alles wat zich niet of nauwelijks laat herinneren. Het effect is betoverend.’ – Niña Weijers
‘Sacha Bronwasser is wat mij betreft de koningin van de metafoor. Erg van genoten. Knap geschreven.’ – Hugo Borst
‘In dit krachtige debuut weet Bronwasser met trefzekere toets het minst zekere te vangen: het wankele geheugen waarin bepalende momenten worden geconstrueerd en geconserveerd.’ – Auke Hulst
‘Wat me is bijgebleven, onderweg, is hoe raak ze maatschappelijke trends schildert en fileert zonder moralistisch te worden; bijzonder beeldrijke, scherpe maar functionele taal; slim switchen tussen personages en goeie structuur, humoristisch, dat ook – en een ontroerend best onverwacht einde, ook. En over kunst spreken in een roman vind ik altijd gewaagd, maar dit boek komt er uitstekend mee weg.’ – Gerrit Janssens
