Dit vierde deel in de reeks faxenboeken van Nicolien Mizee beslaat de periode 1999-2000. Grote veranderingen staan op til. Haar eerste boek, ‘Voor God en de Sociale Dienst’, heeft een uitgever gevonden. De relatie met Louise loopt ten einde. Familieleden, die in de eerste faxen aan Ger al opzien baarden, blijken opnieuw voor verrassingen te zorgen.
Het geploeter van het dagelijks leven vormt de stof waarvan Mizee even geestig en intelligent als stilistisch superieur verslag doet. De transformatie van steuntrekker zonder perspectief naar auteur met een unieke stem begint zich te voltrekken.
