“Veel Nederlanders zijn in Indonesië geboren of hebben er een groot deel van hun leven gewoond. Reünies zijn geen zeldzaamheid en vaak wordt er dan met weemoed gepraat over tempo doeloe, de goede oude tijd.
De schrijfster laat haar boeiende verhaal op zo’n bijeenkomst beginnen. De band: allen zijn op hetzelfde lyceum in Djakarta geweest. Twee Europese dames, Janthe en Mel ontmoeten elkaar. In hun jonge jaren hebben zij elkaar goed gekend en door hun met jaloezie vermengde vriendschap hebben zij elkaar sterk…
